این نوشته را فقط برای تو نوشته ام این نوشته را با یک لبخند تلخ از دوری تو فقط برای تو نوشته ام. هیچ می دانی برای چه برایت می نویسم برای تمام عشقی که تو به من دادی و می دهی برای تمام آرزو های لطیفی که تو به من برشان گرداندی و در من چه قشنگ ته نشین شد. برای دستهایت که چه گرمند و چه بی دریغ یخهای دل مرا آرام آرام آب کردند. فقط برای تو می نویسم که واقعیت را به خیال بافتی و این بافته حریر درست مثل گیاه عشقه به تمام تن زخمی من پیچید و زخمهایم چه بی درد شدند و از خا طرم رفتند. برای همین لبخندی که تو به من دادی برای تمام لحظه های قشنگ و لطیف با هم بودنمان و برای این عشق این عشق که توی تنم ریشه دوانده من برای تو می نویسم فقط برای تو می نویسم عزیز دل .........
از وبلاگ نیلوفر
به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر سفر نکنی..اگر چیزی نخوانی ..اگر به اصوات زندگی گوش ندهی ...اگر از خودت قدردانی نکنی
به آرامی آغاز به مردن می کنی
زمانیکه خوباوری را در خودت بکشی ...وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند
به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر هنگامی که با شغلت یا عشقت شاد نیستی آنرا عوض نکنی..اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی..اگر به خودت اجازه ندهی که حداقل یکبار در تمام زندگیت ورای مصلحت اندیشی بروی
به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر برده عادات خود شوی..اگر همیشه از یک راه تکراری بروی..اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی..اگر از شور و حرارت از احساسات سرکش
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامیدارند و ضربان قلبت را تندتر می کنند دوری کنی....
پابلو نرودا