X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
چهارشنبه 18 خرداد‌ماه سال 1390

بدون اغراق یکی از بهترین سفرهایم بود اصلا یکی از بهترین ها چرا؟! بهترین بود.. 

دلم نمی خواست برگردم ..دلم نمی خواست به زندگی عادیم برگردم... ۴ روز بدون تلفن..بدون استرس ..بدون خبری از دنیای خارج از جنگل.. 

 در کنار آدمهایی که فشار زندگی شهری از روی دوششان بر داشته شده و عنان از کف داده اند و از ته دل می خندند..فقط می خندد تا ذخیره کنند این شادی را برای تحمل روزمره گیهاشان.. 

پیاده روی ۱۰ ساعته در مسیر دالان بهشت که ادم را به هوس می انداخت بماند در همان بهشت زمینی تا همیشه.. 

تخم مرغ و کره و نان محلی .. 

کیسه خواب و چادر خیس از باران و صدای قهقهه بچه ها.. 

جنگلی مه آلود که دو قدمیت را به سختی می بینی... 

.... 

خوب بود خیلی خوب بود..