X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
سه‌شنبه 14 آبان‌ماه سال 1387

همیشه به نظرم چتر چیزه مسخره ای می اومده یه وسیله ای که فقط آدمای محافظه کار ازش استفاده می کنن آدمایی که فکر می کنن اگه دو قطره بارون بهشون بخوره سرما می خورن یا آدمایی که از ترس خیس نشدن لباسشون یا گلی نشدن کفششون چتر می گیرن که یه وقت خدای نکرده تیپشون بهم نریزه.. 

اما من زیر بارون که راه میرم همین که قطره های بارون می زنه به صورتم دلم می خواد پرواز کنم حس می کنم بارون همه ذهنیات بدمو می شوره و می بره و یه جور حس زنده شدن دوباره..حس سرمستی... 

اینا رو نوشتم که بگم دیروز عصر تو اوج بارش بارون چون مجبور بودم حتما یه کاریو انجام بدم ۲ ساعتی زیر بارون بودم همون موقع بود که به خودم گفتم گور پدر این تئوریای مسخرت دختر می دونی الان اگه یه چتر داشتی مثل موش آب کشیده نمی شدی و مثل سگ نمی لرزیدی!!!!